Bugün Hürriyet gazetesinde Yalçın Bayer’ in köşesinde “Dikkat! BPA’lı ürünler kanser riski taşıyor” başlıklı yazıyı okurken orada geçen ifadeler bana çok tanıdık geldi. Yazıyı sanki ben yazmışım gibi hissettim. Siteme girip BPA ile ilgili yazılarıma göz atınca (2, 3) gazetede yer alan ve CHP Muğla milletvekili Prof. Dr. Nurettin…

İki gün önce NTV kanalında ülkemizdeki tıp eğitiminin yanlışlarına değindiğim ve çözüm tavsiyelerinde bulunduğum konuşmam hakkında birçoğunuzdan mektuplar aldım. Bunların neredeyse hepsinin de beni “şiddetle tenkit eden” hatta “hakaret eden” yazılar olduğunu söylememe gerek var mı bilmem.

O kadar konulara değiniyorsunuz bir de tıp eğitimindeki yanlışlıkları dile getirseniz. Ben Cerrahpaşa’ da 4. sınıfta öğrenciyim. Bence baştan itibaren yanlış bir eğitim sistemi. Tüm arkadaşlarım da böyle düşünüyor ve mesleğe başladığımızda hepimizde bir güven eksikliği olacağı kesin.

Sizin nazarınızda benim yayınlarımın bilimsel olmadığına üzüldüm. Sizin bilimsel yayından neyi kastettiğinizi bilemem (Zaman gazetesindeki yazınızın çoğuna katılmam mümkün değil). Bizim bildiğimiz uluslararası kriterler göre bilimin gelişmesine katkıda bulunan yayınlar bilimsel yayınlardır…

Yazılarınızı ilgiyle izliyorum ve çoğuna da imzamı atarım. Bazı genellemelerinizi ise doğru bulmuyorum. Örneğin “Bizdeki derneklerin ise hiçbiri bilimsel değildir; hepsi ilaç endüstrisinin maddi destekleriyle faaliyet gösterir ve onların menfaatlerine zarar verecek herhangi bir ifade kullanmaları asla mümkün”…

Türk Kardiyoloji Derneği’ ni (TKD) her zaman tenkit edecek değilim; bu sefer de onları takdir ettiğimi bildirmek için bu yazıyı kaleme alıyorum. TKD, Mart 2012′ de ilk “e-kongre”sini yapacakmış. Senelerdir “bayi toplantıları” yerine tavsiye ettiğim e-kongrelerin gerçekleştiğini görmek beni gerçekten çok mutlu etti.

Bundan 35 sene önce, biz öğrenciyken de tıp eğitiminin pek çok sorunu vardı; bugün de var ve şüphesiz yarın da olacak. Üstelik bilginin artık arkasından yetişilmesi imkânsız bir şekilde çoğaldığı çağımızda bu sorunlar her geçen gün daha da artacak.

Tüm üniversite öğretim üyelerine Fatih Altaylı’ nın bugünkü “En iyi tıp sistemi nasıl çalışıyor” başlıklı yazısını dikkatle okumalarını tavsiye ediyorum. Aynı tavsiyem sağlık konusunda Danıştay’a veya Anayasa mahkemesine gitmekten başka bir faaliyeti ve politikası olmayan CHP yöneticileri için de geçerli.

Uzmanlık tezi özellikle eğitim hastanelerinde “yapılmış olmak için yapılan” gereksiz çalışmalardır. Bir kere bunların hemen hiçbir zaman gerçek manada bir “tez” değildir. Bunların kimi daha önce yapılmış klinik çalışmaların kötü tekrarları veya geriye dönük dosya taramaları ve hatta derlemeler şeklindedir.

Bilim adamı, profesör, öğretim üyesi çoğu zaman birbiriyle karıştırılan, birbirinin yerine de kullanılan tabirlerdir. Gelin bugün bunların esasında ne manaya geldiğine bakalım; sıkça duyduğumuz “Bu adam nasıl profesör olmuş?” veya “Bu adamı kim profesör yapmış?” gibi sorulara cevaplar arayalım.