Bildiğimiz üzere, sadece İstanbul’da 153 özel hastane, 50 kamu hastanesi bulunuyor. Ülke genelinde ise açılan özel hastanelerde artık doyum noktasına gelinmiştir. Bu nedenle bundan birkaç ay önce özel hastane açılmasına sınırlama getirilmiştir.

Son aylarda kamuoyunda yeteri kadar yer bulmasa da ülkemizin en önemli kurumlarından tıp fakültelerinde ve üniversite hastanelerinde derin bir huzursuzluk hüküm sürüyor ve bu kurumlar

Üniversite hastaneleri yalnızca hizmet birimleri değildir. Eğer Marmara Üniversitesi Hastanesi’ndeki durumu yaygınlaştırırlar ise tıp eğitiminin kalitesi düşer, bilimsel araştırma ve verimlilik geriler.

Tam da bir süredir devam ettiğim bu doktor hikâyelerine artık biraz ara vermeyi düşünürken, değerli bir okurun son yazıma yapmış olduğu yorum ilham perilerimi uyardı.

Sağlık Bakanlığı “muayenehane”sinde çalışan hekimleri neden zora koşuyor? Koşulların sağlanamadığı yerlerde muayenehanelerin kapatılmak zorunda olması, “hekim seçme hakkı”nın, mesleğini “özgürce uygulama koşulu”nun hekimlerin elinden alınması demek.

Hastane hastanedir diyeceksiniz ama, arada o kadar büyük farklar var ki… adece İstanbul’da, 153 özel hastane, 50 kamu hastanesi bulunuyor.. İsterseniz resmi hastanelerden başlayalım.

Yazdan sonraki bu yeni yazıma başlarken bazı öğretim üyelerimizin emekli olurken sanki bulundukları kurumdan değil de, ilimden de emekli oluyormuş gibi düşünceleri ve bu yoldaki davranışları beni hayrete düşürüyor.

Bildiğiniz üzere, insanlarımıza daha sağlıklı bir yaşam şansı sunan bir yasa geçti meclisimizden.
Birçok yasanın yapılmasında ve uygulamaya geçmesinde, iktidar ve muhalefet partileri …

Yıl 1988… Ekim ayı başları; ülkemizin güzide bir tıp fakültesinde eğitim yılı yeni başlamış ve 300 kişiyi aşkın öğrenciden ibaret anfi tıka basa doludur.

Birkaç gün önce, bir gazetede yayınlanan okuyucu mektuplarında muayenehane açma konusu çok ama çok ilginç bir şekilde dile getirildi.