Prof. Dr. Ahmet Rasim Küçükusta

Vatan gazetesinde Mutlu Tönbekici yazıyor:

- Bilgisayarcı sevgili/koca: Vallahi billahi bıktım en küçük sorunda bile servise gitmekten. Burası İstanbul. Hem yol çok vaktimi alıyor hem de adamı soyuyorlar. Dahası adam gibi de yapmıyorlar. Bir format atmayı beceremedikten sonra neye yaradı benim kariyerim, şöhretim, 36 bedenim…

- Doktor sevgili/koca: Dün, eş ve dost tavsiyesiyle Türkiye’nin (ve belki de dünyanın) en pahalı onkoloğuna gitmiş bulunuyorum. Muayenesi 750 lira (yedi yüz elli). Kanser bayağı pahalı bir hastalık arkadaşlar, olmaya kalkmayın! Bana indirim yaptılar, sadece 450 lira ödedim. Bu meblağ karşılığında bir süre daha onkoloğa gitmek zorunda kalmayacağımı öğrendim. Buna da şükür deyip mutlukla ödedim paramı.

- Kuaför sevgili/koca: Benim saçlarım pırasa ile rekabette sınır tanımadığı ve çok şükür son on yıldır da düz saç modası geçerli olduğu için kuaföre ihtiyacım pek yok ama saç düzlemeye servet veren arkadaşlarım var. Kuaförüydü, saç düzelticisiydi, Brezilya fönüydü… Halbuki sabah kalkınca en yılışık kedi halimizle “Aşkıaam! Saçlarıma bir föncük çekiverseneaaaa” demek gibisi var mı?

- Masör sevgili/koca: Açıklama yazmama bile gerek yok. Kulunçlarım beni öldürecek. Hele de zayıflatan, selülit yok eden, kırışık gideren, meme kaldıran masaj gibi şeyler de biliyor veya icat etmişse…. Of of of.. Gelsin yılışık “aşkıaaam”lar, gitsin “lüffeeeen”ler..

- Şef sevgili/koca: Genç, taze ve tutunmaya çalışan bir şef sevgili/koca sayesinde sosyal hayat da kariyer de süratle değişebilir. Kim Michelin yıldızı peşinde bir adamın davetini reddedebilir ki? Profesyonel aşçı bir sevgiliyle bir lahzada cemiyetin en evine gidilesi çifti olmak mümkün. Evime icabında Aydın Doğan’ı ve hatta Başbakanı bile gururla çağırabilirim o durumda. (bkz: Sanki tek sorun buydu)

Siz de yorumunuzu paylaşın: